حمید مصدق:

  باور کن اعتماد

  از قلبهای کال

  بار رحیل بسته

  و مهربانی مارا

  خشم و تنفر افزون

  ازیاد برده است

  باور نمی کنی؟

  که حس پاک عاطفه در سینه مرده است