و اگر زمانی رفتیم

پس از مدتی گرد فراموشی

تصویر ما را  در آینه یادها خواهد پوشاند

و بازهم جهان به روی دوستانمان، که دوستشان داشتیم و دوستمان داشتند

لبخند خواهد زد

و شاید شیرینی دنیا

همین فراموش کاریها باشد. +

 

امروز همایش دانش آموختگان کامپیوتر دانشگاهمان است!  دارم فکر می کنم که برم یا نه؟ کرج که نیست لاقل بشه تو دانشگاه گشت و به یاد اون روزها افتاد، هر چند ترجیح می دم که گردهای فراموشی دست نخورده باقی بمونن.... همون بهتر که کرج نیست.

 دارم فکر می کنم از بچه های دانشکده که می شناختم کیا ممکنه بیان... برم ؟؟ نرم؟؟