این دوست از وبلاگ نویسی استعفا داده ام می گه، تو چرا همش غمنامه می نویسی و از خودت بد می گی. خب دوست جونم! وقتی شاد و شنگولم و به همراه مهمانم مشغول آشپزی (نظارت بر آشپزی مهمان D:) و خوردن و تماشای سریالهای ماه رمضانی و خوردن و فیلم دیدن و خوردن و صحبت کردن و خوردن و عکاسی نکردن و طبق قرار خونه رو به گند نکشیدن و خوردن و خوشگذرانی هستم، دیگه فرصتی برای وبلاگ نویسی نیست که!

* عکاس و آشپز عکس:  مهمان عزیزم :)