....
خویشتن را در غیابت
از حضورت آزاد می کنم
و بیهوده با تبرم
بر سایه های تو بر دیوار عمرم
حمله می کنم
...زیرا غیاب تو
خود
حضور است
چه بسا برای اعتیاد من به تو
درمانی نباشد
به جز جرعه های بزرگی
از دیدار تو
در شریان من!
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱ آذر ۱۳۸۶ ساعت 23:50 توسط سونا
|