یکی از ابتدایی ترین حقوق هر انسان این است که به زبان خودش صحبت بکند، بنویسد و بخواند.
آدم که خواندن و نوشتن بلد نباشد، می شود بیسواد. و من بیسواد و فوقش کم سوادم . می روم سراغ سواد آموزی... جای شکرش هست، و خوشحالم، که به زبان مادریم می توانم صحبت کنم.
داره با تلفن صحبت می کنه.
ترکی حرف می زنه، حرفهاش به قسمتهای عشقولانه ای و با احساسش که می رسه، کلمات فارسی می شن، دوباره حرفهای روزمره عادی و ترکی و باز احساسات فارسی و.... .
دارم کلمات محبت آمیز و عاشقانه زبان ترکی را مرور می کنم.... به ترکی هم می شود گفت: "دوستت دارم".
یه نوشته دستشه و داره از روش یه شعر عاشقانه فارسی برای یار می خونه....
مردیم در این زمانه از دلتنگی
اوضاع زمانه هم شده خرچنگی
خشک است و عبوس هر که بینم یا رب
قدری برسان تهاجم فرهنگی!
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۲ اسفند ۱۳۸۶ ساعت 14:3 توسط سونا
|