در قطار
می دود آسمان
می دود ابر
می دود دره و می دود کوه
می دود جنگلِ سبزِ انبوه
می دود رود
می دود نهر
می دود دهکده
می دود شهر
می دود، می دود دشت و صحرا
می دود موج بی تاب دریا
می دود، خون گل رنگِ رگ ها
می دود فکر
می دود عمر
می دود، می دود، می دود راه
می دود، موج و مهواره و ماه
می دود زندگی خواه و ناخواه
من چرا گوشه ای می نشینم؟
ژاله اصفهانی
+ نوشته شده در سه شنبه ۲۸ خرداد ۱۳۸۷ ساعت 10:49 توسط سونا
|