چند وقت پیش با یه آقایی صحبت می کردم وقتی گفتم که انتظار دارم به فکر و شعورم، عزت نفس و انسان بودنم، کار و موقعیت اجتماعیم احترام گذاشته بشه و جدی گرفته بشه، آقاهه صاف تو صورتم نگاه کرد و گفت: نکنه تو از این زنای فمینیست باشی؟!! به نظرم مفهومی برابر با فاحشه داشت براش!

    هیچ علاقه ای ندارم که تمام انرژی ام صرف غصه خوردن یا حرص خوردن سر این باشه که وقتی قرار است بین من و همکارم –مذکر- یکی برای کاری انتخاب شویم که برای انجامش نیازی به زور بازو هم نیست، مرد بودن همکارم نزدیک 100 امتیاز از 100 برایش دارد. ولی این یه واقعیته که من هر روز این تبعیض ها رو می بینم... .    

 

    این روزها "کلبه عمو تم" می خونم.   نتایج انتخابات امریکا رو که خوندم و اوباما و رایس را که می بینم فکر می کنم که یعنی شده حتی 150 سال دیگه، ممکنه طرز فکر مردم جهان در مورد انسان بودن فرای جنسیت آدما باشه؟ 

 

پ.ن: دوست دارم بدونم اوضاع رنگین پوست ها تو امریکا واقعن چطوریه؟