خب می خوان یه شرط جیدی تو عقدنامه ها اضافه کنند درمورد مهریه. تا حالا که همیشه می گفتند مهریه را کی داده که کی گرفته و اگر صریحا از آقای خواستگار می پرسیدید که آیا هیچ به دادن مهریه فکر می کند یا نه؟ جوابش نه بود. اگر بله گفته بودخب به احتمال 50 درصد دروغ گفته. بخصوص درمورد مهریه ای که تمام زندگیش تا آخر عمر به نصف مبلغش هم نخواهد رسید، اگر ادعای پرداخت کرده باشه، یعنی از همان اول دروغ گفته و بله عروس خانوم به معنی ازدواج با یه مرد دروغگوست.
به جای اینهمه قوانینی که حق و حقوق زنها رو بیش تر از پیش پایمال می کند، باید به علتهایی که چرا دخترها مهریه های نجومی می خوان و یا اینکه چرا اصولن کمتر کسی حاضر به ازدواج می شه فکر کنند و راه حل پیدا کنند، که عمرا این کارو بکنند. وگرنه هر پسری که حاضر می شود تن به همچین حماقتی بدهد که با مهریه نجومی که تا آخر عمرش نظیرش را در زندگی نخواهد دید، با هر دختری، گیرم بهترین دختر دنیا، ازدواج کند حقش است که بسیاری از سالهای زندگیش را در زندان سپری کند.
و اگر زنی هم بی شرط و شروط در عقدنامه که کمکی به رسیدن به حق و حقوقش در صورت بروز مشکل باشد، با مردی ازدواج کند که کار خبطی مرتکب شده و اگر این زن با این شرایط قوانین موجود شرط عندالاستطاعه بودن مهریه را هم قبول و امضا کند، حق مسلمش هست که تا آخر عمرش توی راهروهای دادگاهها بدود.
اگر هم زنی با کمک جامعه و همینایی که این قوانین ضد زن را وضع می کنند از دنیا بی خبر است و ناآگاهانه و با این شرایط ازدواج می کند، به ازای هر زنی که رنج می کشد هزاران هزار لعنت بر قانون مداران این مملکت باد. امیدوارم دنیای دیگری باشد و خود خدا درموردشون قضاوت کند.
برای من اضافه کردن این شرط باعث خواهد شد که شاید روزی از یک جنابی علاوه بر این جمله که : " شما از همین اول به طلاق فکر می کنید؟ با این طرز فکر در اول زندگی، همین بهتر که این زندگی شروع نشه" جمله دیگری هم خواهم شنید: "اوه! شما از همین اول دارید به گرفتن مهریه فکر می کنید؟ " و توی دلش هم ادامه خواهد داد: "برو بابا" هرچند خدا رو شکر، به گفته همکارم که این روزها فکرش بدجور درگیر است: "خوش به حالتون (من) که دیگه سنتون از اون سنی که همچین درگیریهای فکریی داشته باشید گذشته" :)
